Teoman -
İstanbul'da
[In Istanbul]


Kalbimi söktüm, seni kazıyım derken
I've torn my heart out, thinking that I'll pull you out
Ta en derinden iliklerimden
Of my very depths, out of my marrow
Barmen git başımdan sarhoşum zaten
Barman, get lost, I'm already drunk
Aşktan kederden mutsuz kendimden
From love, from grief, from my unhappy self
 
 
İstanbul'da, İstanbul'da, İstanbul'da, İstanbul'da
In Istanbul, in Istanbul
 
 
Savrulmuş her şey bitmiş ben yokken
It was all scattered, all finished, as I was gone
Ta en derinden iliklerinden
Out of your very depths, out of your marrow
Kalbimi astım ceketimin yakasına
I've hanged my heart on the collar of my jacket
Aşktan kederden pişman geçmişten
Because of love, of grief, because I regret about the past
 
 
İstanbul'da, İstanbul'da, İstanbul'da, İstanbul'da
In Istanbul, in Istanbul
 
 
Nefes alır gibi sanki
It's like taking a breath
Yalanlar söyleyince
When saying a lie
Sesim öyle yüksekti ki
My voice was so loud
Kendim bile inandım
That even I believed
Öyle ya da böyle zor
It's hard either way
Kırılmamış gibi yapmak
To act like you aren't broken
Sözlerini unutmak
To forget the words
O en çok sevdiğim şarkının
Of the song I love most
 
 
Kalbimi söktüm seni kazıyım derken
I've torn my heart out, thinking that I'll pull you out
Ta en derinden iliklerimden
Of my very depths, out of my marrow
Her şey bitsin unutmalı anıları
Let it be over, memories of her must be forgotten
Ağzımda ağzı omzumda bacağı
Her mouth is on mine, her leg is on my shoulder