Pamela Spence -
İstanbul
[Istanbul]


Bir ortak geçmişimiz var, bir de hep açık yaralar.
We only have a mutual past, and wounds that are still open
Kendine hatırlattığın: fazla parlamış anılar!
Memories that you recall are too shiny
Karşıma her yerde çıkan otuz yaş üstü adamlar,
Men over thirty that I constantly run into
"Hep seni sevmiştim" diyen, bir şeyler bekler bakışlar!
Their looks say: "I've always loved you" and wait for something
 
 
Yerçekimine yenik üstün, başın,
You completely gave in to the gravity
Bir de hep güzel tınlamış adın, adın!
Your name always sounds good
Cebinde bir tek numaran kalmış artık,
There's only one number left in your cell phone
Herkes için bir tadımlık!
And a little bit of everything
 
 
İstanbul seni hapsetmiş, eski bir bandı kaydetmiş
Istanbul has imprisoned you, wrote over an old tape
Yüzlerce binlerce insan aman Allah hep bu şarkıyı söylemiş
Hundreds and thousands of people have sung this song
İstanbul seni kaybetmiş, ilaçlayıp berbat etmiş
Istanbul has lost you, gave you medicine that made it even worse
Davul gibi gerilen derini aman Allah kim bilir kimler inletmiş?
It puffs its skin like a drum, who knows who beats it?
 
 
Eğer "Sana ihtiyacım var" dersen; her an gelebilirim.
If you'll say that you need me, I could come any minute
Kendinden bir vazgeçersen eğer; gerçekten sevebilirim.
If you'll reject yourself, I could truly love you
Aşkımı gördüğün zaman, yenilmiş olman farketmez.
The moment you saw my love, it doesn't matter that you've lost
Kendini sevmezsen eğer; kimse gerçekten affetmez!
If you won't love yourself, noone will actually forgive