Model -
Yalnızlık Senfonisi
[Symphony of loneliness]


Anladım sonu yok yalnızlığın, hergün çoğalacak
I realized, there's no end to my loneliness, it'll accumulate every day
Herzaman böyle miydi bilmiyorum
Was it always like that - I don't know
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak
In the childhood, it's like crying was something natural
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye
With time, every person gets used to getting hurt and upset
Çünkü olağan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak
Because getting back to our feet after shattering is a usual thing
 
 
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
Loneliness lies in ambush on my roads, waiting
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette
Pain is staring at me, watching for me
Bekliyorum bekliyorum bekliyorum
I'm waiting, waiting, waiting
Hadi gelin üstüme korkmuyorum
Come on, come upone me, I'm not afraid
 
 
Bulutlar yüklü ha yağdı ha yağacak üstümüze hasret
Clouds are loaded, it rained, it will rain over us with sorrow
Yokluğunla ben başbaşayız nihayet
Finally I'm face to face with your absence