Kolpa -
Yatağın Soğuk Tarafı
[Cold side of the bed]


Ne zaman unutulduk
When were we forgotten
Ne zaman geçmiş zaman
When did time pass
Ne zaman hatırladın
When did you remember my name
Adımı ben sormadan
Though I didn't ask you about it
 
 
Unutulur elbet her şehir ve her insan
Of course, every city and every man is forgotten
Aldığımız hiçbir nefes bile içimizde kalmıyor inan
Even every breath we take doesn't stay within us
Bu kadar fazla uzaklaşmış olamaz yıllar
Years can't be that far away
Bir dokun sende anlarsın içimdeki kül hala sıcak
Touch, you'll also understand that ashes in me are still warm
 
 
Ama çok geç artık bundan sonra
But it's too late
Bırakın ne olursam olayım
Leave me alone, I'll be whatever I will be
Aklım fikrim darmadağın
My thoughts are a complete mess
Yakıyor elimi ne zaman uzatsam
Whenever I stretch my arm, it's burned
Yatağın soğuk tarafı
By the cold side of the bed
 
 
Hiç kimseye bir sözüm yok
There's nothing I can say
Sana yok bana yok hiç kimse yok
Not to you, not to myself, not to anyone
Yakıyor elimi ne zaman uzatsam
Whenever I stretch my arm, it's burned
Yatağın soğuk tarafı
By the cold side of the bed
 
 
Bir camın buğusuna arasına kalp koymadan yazılmış baş harfler gibiyiz
We're like first letters of names that someon wrote on misted glass without putting their heart in it
Öyle yalnız öyle sıradan
Just as lonely, just as ordinary