Gökhan Tümkaya -
Tutamadım Ellerinden
[I couldn't hold your hands]


Tutamadım ellerin yağmur olsun
I couldn't hold, let your hands become rain
Sevip de doyamadım
I couldn't get satiated with love
Öpemedim gül tenin baharın olsun
I couldn't kiss, let your body become spring
Sarıp da kanamadım
I couldn't hug you enough
 
 
Ördü kader ağlarını
Destiny has weaved its web
Kırdı yine kollarımı al, bir canım var al senin olsun
It broke my hands again, take my soul, let it be yours
 
 
Günü geçmiş sevdalarım var benim
I have loves of the past
Eskimeyen,yürek acıtan
They don't grow old, they hurt my heart
Tam ortasındayım sevdanın
I'm right in the middle of love
Sen ise hep uzağındasın kalbime açtığın büyük yaraların
And you're always far from the deep wounds you've opened in my heart
Ne kadar uzaksan, o kadar yakınsındır sevdama
But no matter how far you are, you're as close to my love
Ama, ama sen benim hep uzağımda
But you're still mine, always far from me
Al şimdi sana uzaklardan son veda
Here, take my last goodbye from afar
Hoşçakal güzel insan,
Goodbye, great person
Hoşçakal... Bu sana son veda!
Farewell...This is my last goodbye