Cem Adrian -
Yalnızlık
[Loneliness]


Vurmuyor yüzüne eskisi gibi sanki
It's like it doesn't hit your face like it used to
Güneşin ısıtmıyor içini
Your sun doesn't warm you up
Gelmiyor içinden uzatmak ellerini
You don't feel like reaching your hand out
Ellerin tutamıyor bir kalbi
Your hands can't hold your heart
Bir kağıt, bir kalem, bir yanmış, bir sönmüş, bir bitmiş sigara
A paper, a pen, a sigarette that was lightened up and smoked
Hayatın bu
This is your life
Sökülmüş, atılmış, kırılmış, dökülmüş hep paramparça
Torn out, thrown away, broken, scattered in pieces
Yolun sonu bu
It's the end of a road
 
 
Yalnızlık
Loneliness
Saklandığın o küçük delikte buluyor seni
It finds you in a small hole you're hiding
Yalnızlık
Loneliness
Seviştiğin o kalpsiz bedende uyuşturuyor seni
It drugs you with a heartless body you're making love to
Yalnızlık
Loneliness
Sıkıştığın o küçük evinde vuruyor seni
It kills you in a small house you've crammed into
Yalnızlık öldürüyor seni
Loneliness kills you
Öldürüyor beni
It kills me
 
 
Yalnızlık çağının kalbi kırık çocukları
Broken-hearted children of the age of loneliness
Yalnızlık o simsiyah ellerinde
It raises us with its dark hands
Yalandan ninnileriyle büyütüyor bizi
Raises us on deceitful lullabies