Cem Adrian -
Sen Benim
[You're my...]


Hep aynı sessizlikle geliyor gece
Night passes in the same silence
Hep aynı yalan dolan masalları dinliyorum yine
Again I listen to the same tales full of lie
Hep aynı yüzler hep aynı sesler peşimde
The same faces and voices follow me
Anlatamıyorum inandıramıyorum kendime
I can't explain to myself, I can't convince myself
 
 
Sen benim yarım kalan cümlelerimsin
You're my unfinished sentences
Hiç söyleyemedigim söylemediğim o sözlerim
Words that I couldn't say
Sen benim hiç ısınmayan ellerimsin
You're my hands that won't get worm
Hiç unutamayan unutmayan o kalbim
My heart that can't forget
Sen benim eksik kalan yerimsin
You're my place that was left empty
Kapattığım pencereler
Windows I've closed
Güneşlere çektiğim o perdelerim
Curtains I've pulled for the sun
Sen benim hiç sevmediğim sessizligimsin
You're my silence that I don't like at all
Kaybettigim yolum korktuğum karanlık
My lost path, a darkness that I'm scared of
Hiç tutamadığım o yeminlerim
Promises that I didn't keep
 
 
Sen benim terk ettigim şehirlerimsin
You're the cities that I've abandoned
Düştüğüm çukur uzanan ellerim
A grave that I fell into, my stretched arms
Hiç tutunamadığım o gidenlerim
You're the gone ones that I couldn't hold
Sen benim kovulduğum cennetimsin
You're the heaven I was exiled from
Eğdiğim yüzüm sövdüğüm aydınlığa
A face that I leaned on the light I cursed
Hiç açamadığım o gözlerim
You're my eyes that won't open